De volgende ultieme micro-huisvesting: De passie van Acrivia (deel 1)

Sinds 2017 trekt het micromerk Akrivia de aandacht van veeleisende horlogeliefhebbers. Sinds de oprichting heeft het merk de nodige tegenslagen gekend, maar met het nieuwe model uit 18 heeft het snel een goede reputatie opgebouwd. De Recep Rexhepi Chronomètre Contemporain, vernoemd naar de oprichter, heeft het concept van een micromerk volledig opnieuw gedefinieerd met zijn uitmuntende afwerking en hoge prestaties.

Een microhuis opgericht door een jonge horlogemaker

　De in Kosovo geboren horlogemaker Rexhep Rexhepi richtte Akrivia in 2012 op in Genève. Na zijn verhuizing naar Zwitserland droomde hij ervan horlogemaker te worden en verfijnde hij zijn vaardigheden bij Patek Philippe, BNB Concept en FP Journe, voordat hij op de jonge leeftijd van 25 jaar zijn eigen bedrijf oprichtte. Zijn ambities zijn duidelijk terug te zien in de bedrijfsnaam, die Rexhepi koos als het Griekse woord voor "precisie". In 13 bracht het bedrijf de AK 01 Tourbillon Monopusher uit, een gemodificeerde MHC-uurwerkbasis. Sindsdien produceert het bedrijf vrijwel elk jaar unieke tourbillons.

　Pas met de AK 06 in 17 perfectioneerde Akrivia zijn eigen stijl. Zoals de officiële website het beschrijft als "een avontuur voorbij de tourbillon", was dit een ambitieus werk dat Rexhepi's groei als horlogemaker aantoonde.

　De Rexhep Rexhepi Chronomètre Contemporain (RRCC) I, naar hemzelf vernoemd, is gebaseerd op de AK 06. Het basisontwerp van het uurwerk is hetzelfde als dat van de AK 06, maar de details zijn verder verfijnd. Zoals Rexhepi zelf zegt: "Het afwerkingswerk dat ik aan de AK 06 heb gedaan, is in dit model geperfectioneerd." De afschuining is nu dieper en de Genève-afwerking op de bruggen is minder diep, zoals het een luxe horloge betaamt.

"De reden dat ik de AK 06 en RRCC I uurwerken symmetrisch heb gemaakt, is omdat ik Breguet heb gevolgd. Bovendien wilde ik dat het balanswiel en het derde wiel dezelfde diameter zouden hebben. Deze lay-out was dus de enige optie." Het excentrische balanswiel heeft een vrij groot traagheidsmoment van 12.5 mg/cm². Ondanks de lage frequentie van 18.000 trillingen per uur, heeft het een lange gangreserve van ongeveer 100 uur met één veer. Je zou denken dat de hoofdveer extreem sterk is, maar het tegendeel is waar.

"Het koppel van de hoofdveer bedraagt ​​slechts 350 g-mm zoals ontworpen. Natuurlijk is er enige variatie mogelijk, en kan het 360 g-mm of 370 g-mm zijn." Ter vergelijking: de Piaget 900P heeft een koppel van 290 g-mm, terwijl de ETA2892A2, het gelijknamige uurwerk, een koppel van 800 g-mm heeft. Het is indrukwekkend dat een horloge een groot balanswiel kan aandrijven met een koppel dat niet veel verschilt van dat van een ultradun Piaget-horloge, en toch een lange gangreserve van meer dan vier dagen kan bereiken. Dit ontwerp zou niet mogelijk zijn geweest zonder niet alleen een uitstekend ontwerp, maar ook perfect gepolijste tandwielen.

　Het is de moeite waard om op te merken dat het kastontwerp ook is veranderd sinds de RRCC I. De persoon die momenteel de leiding heeft over de kastproductie bij Akrivia is niemand minder dan Jean-Pierre Hagmann, van wie ooit werd gedacht dat hij met pensioen was. Sinds de jaren 1980 heeft hij kasten gemaakt voor gecompliceerde horloges voor Patek Philippe en Vacheron Constantin, en nu heeft hij zijn atelier naar Akrivia verplaatst. Ik had nooit gedacht dat ik de klassieke techniek van het uithakken van een ronde ring in een kast in de 21e eeuw nog zou zien.

　Het verlangen naar klassiekers dat Recep Rexhepi drijft, kreeg in 2018 gestalte met de RRCC I. Maar zelfs met dit meesterwerk lijkt hij nog niet helemaal tevreden. "Ik denk altijd dat ik het beter kan doen," zegt Rexhepi. Welk proces heeft deze onafhankelijke horlogemaker dan doorlopen om te komen waar hij nu is?

Recep Rexhepi, een rijzende ster onder de moderne onafhankelijke horlogemakers.
Het verleden en de toekomst in twijfel trekken

Recep Rexhepi richtte zijn bedrijf op in 2012 op de jonge leeftijd van 25 jaar en verwierf wereldwijde bekendheid met de lancering van de RRCC I in 18. Hij heeft een benijdenswaardige carrière achter de rug, maar die is niet altijd even makkelijk geweest. Waarom wilde hij horlogemaker worden en waarom heeft hij geprobeerd unieke technieken in zijn horloges te verwerken? We spraken met Rexhepi, de leider van Akrivia, over zijn bijzondere leven.

　Zoals de naam Recep Rexhepi al doet vermoeden, was hij noch Frans, noch Duits, noch van Scandinavische afkomst. Bovendien had hij geen enkele connectie met horloges.

"Ik kom uit Kosovo (in het voormalige Joegoslavië). Mijn vader werkte 40 jaar in een restaurant in Zwitserland en belde me op tijdens het Kosovo-conflict. Toen ik voor het eerst in Zwitserland was, zag ik overal horlogereclames en zo kwam ik voor het eerst in aanraking met horloges. Ik verhuisde naar Zwitserland, maar ik kon me niet thuis voelen tussen de mensen om me heen. Dus besloot ik horlogemaker te worden," vertelt Rexhepi. Er was een gebrek aan materiële goederen in Kosovo, dus als hij zich wilde vermaken, had hij geen andere keus dan dingen zelf te maken.

"Ik studeerde en volgde tegelijkertijd een opleiding. Mijn eerste opleiding was bij Chopard, maar dat lukte me helemaal niet. Ik kocht een vijl en dacht dat ik me wel in de afwerking zou kunnen bekwamen. Daarna liep ik stage bij Patek Philippe en behaalde ik een federaal diploma. Maar ik wilde iets anders leren, dus bezocht ik BNB Concept via mijn leermeester, Pierre Fabre, en toen ik de fabriek zag, wist ik dat ik daar wilde werken. Ze maken ingewikkelde horloges zoals tourbillonchronografen." Hij vond BNB Concept leuk, maar vertrok toen het werd overgenomen door Hublot.

"Mijn volgende wens was om bij FP Journe te werken. Het was altijd mijn droom geweest om daar te werken. Ik heb ze talloze keren aangeschreven, maar werd steeds afgewezen. En toen schreef ik ze nog eens, maar weer werd ik afgewezen. Maar toen, bij toeval, werkte een collega van me van BNB Concept daar en hij vertelde over mij. Ik deed een test als horlogemaker en uiteindelijk mocht ik ze de hand schudden (lacht)." Het lijkt erop dat Journe perfect bij Rexhepi paste.

"Ik heb gewerkt aan modellen zoals de Souverain, de Octa en de Résonance. Ik wilde altijd bij FP Journe blijven, maar toen kreeg ik gekke ideeën, sentimentele gevoelens. Ik wilde horloges maken, dat is al mijn droom sinds mijn zestiende."

　Na zijn vertrek bij het bedrijf richtte Rexhepi in 2012 Akrivia op en bracht het jaar daarop, in 2013, hun eerste album uit, "AK 01".

"Toen ik bij Patek Philippe werkte, zag ik een tourbillon met een gangreserve van 10 dagen. Ik vond het een ongeëvenaard horloge, dus besloot ik er zelf een te maken toen ik voor mezelf begon." Hij gebruikte een hoogwaardig MHC tourbillon-chronograafuurwerk en voegde er een uiterst verfijnde buitenkant aan toe, maar het resultaat viel tegen.

"Toen we het aankondigden, was ik ervan overtuigd dat iedereen het wilde hebben, maar het is helemaal niet verkocht."

　Het echte keerpunt kwam met het afstappen van de tourbillon bij de AK 06 en zijn variant, de RRCCI, die de naam van de oprichter van het bedrijf, Recep Rexhepi, op de wijzerplaat draagt.

"Jarenlang heb ik nagedacht of ik mijn naam erop moest zetten. Ik vroeg me af of het wel gepast was om mijn naam, als iemand uit Kosovo, op een in Zwitserland gemaakt horloge te zetten. Maar toen zei een klant tegen me: 'Ik wil je horloge kopen', en toen besloot ik ervoor te gaan. Zodra ik mijn naam erop zette, veranderde alles. Ik realiseerde me dat ik als horlogemaker veel verschillende dingen wilde doen." Na veel wendingen is Recep Rexhepi aanzienlijk gegroeid als horlogemaker. En nu brengt hij eindelijk de RRCC II uit, de opvolger van de RRCC I.

Inleiding tot RRCC II

Recep Rexhepi, die publiekelijk heeft verklaard niet tevreden te zijn met de huidige situatie, is gestopt met het aannemen van bestellingen voor het meesterwerk "RRCC I" en werkt nu aan de ontwikkeling van een opvolger met nog betere prestaties en een superieure afwerking. Dit is de "Chronomètre Contemporain II (RRCC II)", die op 31 mei 2022 werd aangekondigd. Laten we eerst het prototype bekijken dat werd tentoongesteld op Only Watch 2021.

　De Chronomètre Contemporain, of RRCCI, die in 2018 werd geïntroduceerd, was het hoogtepunt van het werk van Akrivia en de oprichter, Rexhep Rexhepi. Toen ik hem vroeg of hij dit model zou blijven produceren, antwoordde hij: "Het was uitverkocht en we zijn niet van plan het opnieuw te produceren, maar we zullen binnenkort een opvolger onthullen." Dit was de RRCC II, of Chronomètre Contemporain II, met dubbele veer. Hoewel ik verwachtte hem tijdens ons interview te zien, zei Rexhepi: "Ik wil niets anders laten zien dan het eindproduct." Hij zei dat hij zijn ideeën niet kon onthullen, maar vertelde me wel: "Het prototype was het horloge dat in 2021 op Only Watch werd onthuld." Laten we de nieuwe RRCC II eens van dichterbij bekijken, te beginnen met dit unieke exemplaar.

　Op het eerste gezicht lijkt de RRCC II, die werd onthuld bij Only Watch, vrijwel identiek aan de bestaande RRCC I. Hij heeft echter nu twee veertrommels, de trillingsfrequentie is verhoogd van 18.000 naar 21.600 trillingen per uur, en er is een secondewijzer met een 'deadbeat'-functie toegevoegd, die één keer per seconde beweegt. Net als de RRCC I beschikt hij ook over een nulstellingsmechanisme.

　Rexhepi gaf commentaar op de RRCCI en zei: "Ik denk dat de AK 06 met dit model is afgeschreven, maar ik wou dat de hoofdveer iets meer koppel had." Hoewel hij de RRCCI had uitgerust met een groot balanswiel (10.5 mm diameter), een lange gangreserve en een verbazingwekkende nauwkeurigheid van binnen ±4 seconden in alle posities, leek hij ervan overtuigd dat de prestaties nog verder verbeterd konden worden. De oplossing was een dubbele loop met twee aan elkaar gekoppelde lopen. "Het traagheidsmoment van het balanswiel is 20 mg/cm²."

　Dit is echter geen eenvoudig dubbel veermechanisme. De linker veer drijft de secondewijzer op 6 uur aan via het tweede en derde wiel. De rechter veer drijft ondertussen het echappement aan via het tweede wiel dat verborgen zit onder de balans en het raderwerk aan de wijzerplaatzijde. Het horloge zou nog steeds lopen, zelfs zonder de linker veer, maar de secondewijzer zou dan niet werken. Omdat hij zelf zijn ideeën niet heeft besproken, zijn de details van het ontwerp onbekend, maar het is waarschijnlijk dat hij een uurwerk wilde creëren dat de volledige gangreserve van ongeveer 82 uur zou halen.

　Ook de afwerking is verbeterd. Hoewel de RRCC I werd geprezen om zijn uitstekende afwerking, vertelde Rexhepi me: "Het is goed gedaan, maar ik denk dat er nog ruimte voor verbetering is." Er zijn twee punten die het vermelden waard zijn. Ten eerste de overdreven diepe afschuining op de hoeken van de bruggen. Zoals hij al zei, is een meer gangbare afschuining beter, en de afschuining, die zelfs bij de RRCC I al diep was, is verbreed om de hele zijkant te bedekken. Uiteraard worden de "ingezette hoeken", die we kennen van ultraluxe horloges, ook veelvuldig gebruikt.

　Een ander belangrijk kenmerk is de bredere Genève-afwerking. De Genève-afwerking van de RRCC I was aanzienlijk breder dan die van een typisch luxehorloge. Die van de RRCC II was daarentegen zo breed dat hij deed denken aan een zakhorloge uit het verleden. Legzepi legt het geheim van de Genève-afwerking uit:

"Normaal gesproken wordt het roterende gereedschap horizontaal gekanteld en naar je toegetrokken om het patroon aan te brengen. Wij doen dit echter door het gereedschap verticaal te kantelen. We verschuiven ook het middelpunt waar het gereedschap het oppervlak raakt, zodat het patroon gelijkmatig wordt aangebracht."

　Dit model is echter slechts een prototype in de preproductiefase, dus we zijn benieuwd hoe perfect het uiteindelijke product zal zijn en hoe het ons zal verrassen tegen de tijd dat u dit artikel leest.