Van 1791 tot de toekomst: een horlogemakerservaring bij Girard-Perregaux in de werkplaats van het hoofdkantoor.

La Chaux-de-Fonds is een van de centra van de Zwitserse horlogemakerij. Een bezoek aan het hoofdkantoor van Girard-Perregaux, van het museum dat de geschiedenis van het bedrijf tentoonstelt tot de werkplaats voor haute horlogerie en de R&D-afdeling, onthult wat dit aloude bedrijf tot een "manufactuur" heeft gemaakt. Het gaat niet alleen om het in eigen huis ontwikkelen en produceren van uurwerken. Het gaat om het vermogen om de technologie die in meer dan 230 jaar is opgebouwd voortdurend te evalueren en te vertalen naar moderne horlogemakerij.

Wat is het Girard-Perregaux-DNA dat tot op de dag van vandaag ononderbroken is blijven bestaan?

　De geschiedenis van het merk begon in 1791 toen Jean-François Bautte een werkplaats in Genève opende. In 1856 werd de naam Girard-Perregaux geboren na het huwelijk van Constant Girard en Marie Perregaux, die afkomstig was uit een familie van horlogemakers. De huidige officiële geschiedenis plaatst 1791 eveneens als het begin van het huis en beschouwt Bautte's samenbrengen van diverse specialismen onder één dak – niet alleen horlogemaken, maar ook graveren, juwelen maken en goudsmeden – als het startpunt voor de latere geïntegreerde productie.

　Wat in deze geschiedenis belangrijk is, is dat Girard-Perregaux precisie en esthetiek nooit als twee aparte zaken heeft beschouwd.

　Het meest iconische voorbeeld is de Three-Bridge Tourbillon uit 1867. Constant Girard hervormde de bruggen, die oorspronkelijk slechts functionele onderdelen waren om het raderwerk vast te zetten, tot een pijlvorm en plaatste er drie parallel aan elkaar. Met andere woorden, hij transformeerde de structuur van het uurwerk zelf tot een designelement. Volgens officiële documenten behaalde deze chronometer-tourbillon, die in 1867 werd onthuld in het observatorium van Neuchâtel en op de Wereldtentoonstelling van Parijs, uitstekende resultaten in het observatorium. Bovendien won "La Esmeralda", die dit concept perfectioneerde, in 1889 een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling van Parijs.

　En dit idee om "het mechanisme op een prachtige manier te presenteren" is het DNA van Girard-Perregaux, en dat is tot op de dag van vandaag terug te vinden in het nieuwste Cal.GP4800, dat later aan bod komt.

Musea gaan niet over het bewaren van het verleden, maar over het gebruiken ervan voor de toekomst.

　De plek die het verhaal van die geschiedenis het meest treffend vertelt, is GP Villa, een historisch gebouw naast het hoofdkantoor.

　Dit herenhuis, gebouwd in 1918, was oorspronkelijk de residentie van een zakenman die actief was in de horlogemakerij in La Chaux-de-Fonds. Girard-Perregaux kocht het pand en verbouwde het in 1999 tot museum. Tegenwoordig dient het zowel als een plek om de geschiedenis van het merk te vertellen als een ontvangstlocatie voor gasten. Volgens de uitleg tijdens het interview herbergt het ongeveer 600 historische objecten. Ook nu nog beschouwt Girard-Perregaux deze villa niet alleen als een tentoonstellingsruimte, maar als een plek waar bezoekers tegelijkertijd geschiedenis en moderne horlogemakerij kunnen ervaren.

　Het is hier belangrijk te benadrukken dat archieven niet alleen bedoeld zijn om het verleden te herdenken.

　Neem bijvoorbeeld de drie bruggen. Girard-Perregaux patenteerde deze kenmerkende brugvorm voor het eerst in 1884 in de Verenigde Staten. Hoewel het ontwerp meer dan 140 jaar oud is, wordt het concept niet alleen opnieuw geïnterpreteerd in de tourbillons van vandaag, maar ook in de GP4800, het vlaggenschipuurwerk dat in 2025 werd onthuld.

　Met andere woorden, de villa herbergt niet alleen "afgewerkte producten" uit het verleden, maar ook een enorme database met technologie en ontwerpen van de afgelopen 230 jaar, die toegankelijk is voor hedendaagse ontwerpers en ingenieurs.

De expertise van een autohorlogemakerij, waarvan de opleiding 6 tot 8 weken duurt.

　Als we verdergaan naar de werkplaats voor autohorloges van het bedrijf, wordt een andere kant van Girard-Perregaux onthuld.

　Hier worden complexe uurwerken, waaronder tourbillons en minutenrepeaters, geassembleerd, afgesteld en afgewerkt. In het atelier voor haute horlogerie van het bedrijf is één horlogemaker doorgaans verantwoordelijk voor het gehele proces, van assemblage tot afstelling. Dit is een wereld die de vaardigheden vereist van een veelzijdige horlogemaker, die alles aankan, van drie-assige tourbillons tot het afstellen van de hamers en gongen van minutenrepeaters.

　Wat me tijdens het interview opviel, was de afstelling van de tourbillon. De kooi heeft een diameter van slechts 10 mm, bestaat uit 72 onderdelen en weegt slechts 0.3 gram. Om de onbalans van het balanswiel te corrigeren, wordt het zwaartepunt nauwkeurig afgesteld door de daaraan bevestigde balansschroeven bij te vijlen, in plaats van het dunne balanswiel zelf af te vijlen.

　Bovendien is de ervaring van de horlogemaker cruciaal als het gaat om minutenrepetitiehorloges.

　Voor de gong zelf wordt traditioneel staal gebruikt, maar de 'hiel', het deel dat de gong op zijn plaats houdt, is niet gelast, maar uit één stuk gevormd door het met een matrijs uit te rekken. De zijkanten worden geborsteld en de randen afgeschuind. Maar de decoratie is nog niet alles. De onderkant van de 'hiel' wordt afgeschaafd om een ​​kleine inkeping te creëren, wat helpt om het geluid te verfijnen en helderder te maken. De lengte van de gong beïnvloedt ook de toonhoogte, dus deze wordt na de decoratie zorgvuldig op maat gemaakt.

　Alleen al de eerste montage duurt 4 tot 5 weken. Na een eerste montage en afstelling van de gong wordt deze gedemonteerd, gereinigd, gesmeerd en vervolgens weer gemonteerd voor de laatste afstellingen en inspectie. Het hele proces duurt in totaal 6 tot 8 weken.

　Het is een proces dat lijnrecht tegenover efficiëntie staat. Maar juist daarin schuilt de waarde van de autohorlogewerkplaats.

　Hetzelfde geldt voor de modellen met drie bruggen; zo heeft de "Laureato Three-Bridge Tourbillon" bijvoorbeeld ongeveer een week nodig voor de decoratie alleen al. De uitleg tijdens het interview – "De meerwaarde wordt gecreëerd doordat de ambachtslieden elk stuk met de hand decoreren" – illustreert treffend de essentie van deze werkplaats.

Constant Escapement toont een kracht die verder reikt dan traditie.

　Anderzijds kan Girard-Perregaux niet uitsluitend worden omschreven in termen van traditioneel vakmanschap.

　In 1965 ontwikkelde hij een hoogfrequent uurwerk met 36.000 trillingen per uur, en het jaar daarop, in 1966, ontving hij de prijs ter ere van het 100-jarig bestaan ​​van het Observatorium van Neuchâtel. In 1971 droeg hij ook bij aan de vaststelling van de frequentie van 32.768 Hz, die tot op de dag van vandaag de wereldstandaard is voor kwartshorloges. Vervolgens won zijn "Constant Escapement LM", dat de elasticiteit van een siliciumblad gebruikt om een ​​constante energie aan het balanswiel te leveren, in 2013 de hoogste onderscheiding van de GPHG, de "Golden Hand Award".

　Tijdens de Auto-Horology Workshop konden we een zeer nauwkeurige replica van dit constante echappement bekijken.

　Het kernblad van silicium is slechts 14 micron dik. De horlogemaker draait excentrische nokken aan beide zijden om het blad te buigen en de juiste spanning aan te passen. Dit mechanisme, dat de elasticiteit van monokristallijn silicium niet alleen als materiaalvervanging gebruikt, maar als het principe van het echappement zelf, symboliseert de R&D-capaciteiten (onderzoek en ontwikkeling) van Girard-Perregaux.

　Het resultaat van het toepassen van die onderzoeks- en ontwikkelingscapaciteit niet op specifieke complicaties, maar op fundamentele bewegingen die in het dagelijks leven worden gebruikt, is de Cal.GP4800, die in 2025 werd aangekondigd.

Het Cal.GP4800, een kernuurwerk dat voor het eerst in ongeveer 30 jaar weer gebruikt wordt.

　De GP4800 is een compleet nieuw automatisch uurwerk met een eigen kern, het eerste in ongeveer 30 jaar sinds de legendarische GP3300. In het persbericht wordt uitgelegd dat het geen verbetering is van een bestaand ontwerp, maar een uurwerk dat volledig vanaf nul is ontwikkeld.

　Het compacte formaat, met een diameter van 25.60 mm en een dikte van 4.28 mm, sluit niet alleen aan bij de huidige trend naar kleinere horlogediameters, maar houdt ook rekening met de mogelijkheid om in de toekomst complexe mechanismen op basis van het uurwerk te ontwikkelen.

　De inhoud is uiterst modern.

　Het echappementwiel, het anker en de rollen zijn gemaakt van lichtgewicht, niet-magnetisch, wrijvingsarm en zeer slijtvast silicium. Het regelmechanisme is een vrijlopend type zonder regulator, waarbij de inertie wordt aangepast door vier witgouden massa's op het balanswiel. Bovendien verbetert de constructie die het balanswiel aan beide zijden ondersteunt de schokbestendigheid en stabiliteit. Het uurwerk heeft een gangreserve van circa 55 uur en een stopsecondefunctie.

　Het automatische opwindmechanisme is eveneens verbeterd. In de lagers is een schokdemper met keramische kogels geïntegreerd, waardoor geluid en schokken worden verminderd en de efficiëntie en duurzaamheid worden verhoogd door het unidirectionele opwinden.

　De aantrekkingskracht van de GP4800 schuilt echter, zoals bleek tijdens ons werkplaatsbezoek, in aspecten die moeilijk in de specificaties te vatten zijn.

　Tijdens de R&D-fase creëerden ze bewust een verschil in de benodigde bedieningskracht wanneer de opwindas van de kroon van positie "0 naar 1" en van "1 naar 2" beweegt. Zelfs het gevoel in de vingertoppen werd geoptimaliseerd om onbedoelde sprongen van positie 0 naar positie 2 te voorkomen. Daarnaast werd het mechanisme verbeterd om te voorkomen dat de minutenwijzer onbedoeld beweegt bij het schakelen tussen tijd- en kalenderinstellingen. Het voltooide nieuwe Cal.GP4800-uurwerk onderging in totaal 80 tests in het laboratorium.

　Met andere woorden, de evolutie van de GP4800 draait niet alleen om gemakkelijk herkenbare nieuwe technologieën zoals silicium en een vrij zwevende balans. Het gaat erom dat alles, vanaf het moment dat de gebruiker de kroon aanraakt tot tientallen jaren duurzaamheid, als één geïntegreerd systeem is ontworpen.

　De buitenkant van het horloge weerspiegelt duidelijk zijn geschiedenis die teruggaat tot 1867. De balansbrug, de raderwerkbrug en de veerbrug zijn geconstrueerd als drie bruggen, wat een moderne herinterpretatie van de driebrugsymmetrie oplevert. Door deze structuur onder de 18-karaats gouden rotor te tonen, erft het horloge Constant Girards filosofie om functionele componenten te verheffen tot esthetisch design. Bovendien zijn de bruggen, de basisplaat en de rotor voorzien van meer dan tien verschillende afwerkingen, en is perlage-decoratie zelfs aangebracht op de onderkant van de basisplaat, die vanaf de voorkant niet zichtbaar is. WebChronos prees, zoals eerder gemeld, de GP4800 ook als een nieuw generatie kernkaliber dat "praktisch nut en esthetiek combineert".

Een product dat de geschiedenis naar het heden vertaalt.

　Tijdens je rondleiding van de GP Villa naar de Auto-Horologie Werkplaats en vervolgens naar de R&D-afdeling, realiseer je je dat dit geenszins onafhankelijke afdelingen zijn.

　Het Three Bridges-horloge uit 1867, dat in het museum bewaard wordt, wordt nog steeds met de hand geassembleerd en gedecoreerd in de werkplaats voor autohorlogerie. De filosofie erachter leeft voort in het nieuwste, in massaproductie vervaardigde topmodel, het GP4800-uurwerk. De kennis van silicium en de obsessie met precisie, opgedaan tijdens de ontwikkeling van constante echappementen, zijn inmiddels vertaald naar een praktisch silicium echappement in het GP4800-uurwerk.

　Geschiedenis bewaren. Die doorgeven via vakmanschap. Die verder ontwikkelen door middel van onderzoek en ontwikkeling. En vervolgens de resultaten teruggeven aan de volgende generatie in massaproductie vervaardigde uurwerken.

　Juist deze cyclus is misschien wel de grootste kracht van Girard-Perregaux, zoals ik zelf heb ervaren in hun werkplaats in La Chaux-de-Fonds.

　Voor een bedrijf dat al sinds 1791 bestaat, betekent manufactuur zijn niet simpelweg "alles in eigen huis maken". Net zoals de Drie Bruggen uit 1867 mechaniek transformeerden tot design, en de GP4800 uit 2025 die filosofie vertaalde naar moderne precisie, betrouwbaarheid en duurzaamheid, is het het vermogen om de kennis van de horlogemakerij, overgeërfd uit het verleden, voortdurend om te zetten in de technologie die nodig is voor elk tijdperk. Dat is precies waarom Girard-Perregaux, zelfs na meer dan 230 jaar, nog steeds aan de top van de haute horlogerie staat.