In 2026 onthulde IWC een polshorloge dat speciaal ontworpen is voor gebruik in de ruimte. De "Pilot's Watch Venturer Vertical Drive" is een model dat is ontworpen voor astronauten, maar het kan ook op aarde gedragen worden. We kregen de kans om dit horloge uit te proberen vlak voor de wereldpremière op Watches & Wonders in Genève.

Tekst van Rüdiger Bucher, oorspronkelijk gepubliceerd door WatchTime.
IWC: Foto
Foto's van IWC
Bewerkt door Yousuke Ohashi (Chronos-Japan)
[Artikel gepubliceerd in de septemberuitgave van Kronos Japan uit 2026]
Een polshorloge voor het ruimtestation.
IWC produceert al bijna 90 jaar pilotenhorloges, maar het bedrijf uit Schaffhausen heeft eindelijk besloten dat het tijd is voor de volgende stap. Die stap is de ruimte. De nieuwe Pilot's Watch Venturer Vertical Drive is een uurwerk dat van de grond af is ontworpen voor gebruik in de ruimte, bijvoorbeeld in het Internationale Ruimtestation of tijdens ruimtevluchten.

De uur- en minutenwijzers, gecoat met lichtgevende verf, hebben een diamantvorm. De UTC-wijzer is ook gecoat met lichtgevende verf, maar heeft een pijlvormig ontwerp voor gemakkelijke herkenning. De draaibare lunette, waarmee de tijd wordt ingesteld en de veer wordt opgewonden, is dun maar voorzien van inkepingen, wat getuigt van aandacht voor gebruiksgemak. Automatisch uurwerk (kaliber 32722). 21 jewels. 28.800 trillingen per uur. Gangreserve van circa 120 uur. Kast van keramiek x Ceratanium® (diameter 44.4 mm, dikte 16.7 mm). Waterdicht tot 10 ATM. 4.079.900 yen (inclusief btw).
Hierin verschilt het aanzienlijk van andere horloges die eerder in de ruimte zijn gebruikt of voor ruimtegebruik zijn getest, zoals de beroemde Omega Speedmaster en de ruimtehorloges van Fortis, zowel uit het verleden als het heden. Dit horloge is in eerste instantie gemaakt voor astronauten in ruimtepakken, maar het kan ook op aarde gedragen worden. Het omgekeerde is zeker niet het geval.
Samenwerking met VAST
Voor dit project, dat aan deze film voorafging, werkte IWC samen met het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf VAST. VAST werd in 2021 opgericht door Jed McCaleb, die zijn fortuin verdiende met cryptovaluta. Het bedrijf, gevestigd in Long Beach, Californië, is gespecialiseerd in de bouw van commerciële ruimtestations. Het bedrijf streeft ernaar een eigen station te bouwen ter vervanging van het Internationale Ruimtestation (ISS), dat naar verwachting in 2030 buiten gebruik zal worden gesteld. In 2025 lanceerde het bedrijf met succes zijn demonstratiesatelliet Haven Demo, waarmee het zijn eerste ervaring in een baan om de aarde opdeed. In 2027 zal het eerste commerciële ruimtestation, Haven 1, naar verwachting operationeel worden.

IWC heeft de afgelopen jaren zelf al de nodige ervaring opgedaan in de ruimtevaart. Verschillende modellen van het bedrijf vergezelden de privé-ruimtevluchten "Inspiration 4" en "Polaris Dawn". Ook astronaut Thomas Pesquet van de European Space Agency droeg een IWC-horloge tijdens zijn zes maanden durende verblijf in het internationale ruimtestation. Dit waren echter allemaal gewone pilotenhorloges die in de ruimte werden gedragen. Nu heeft IWC zijn eerste horloge ontwikkeld dat specifiek is ontworpen voor gebruik in de ruimte.
Een polshorloge zonder kroon
De samenwerking met VAST stelde diverse eisen aan dit horloge. De belangrijkste daarvan was het verwijderen van de opwind- en tijdverstelkroon op de 3-uurpositie.

De reden is duidelijk. Vanaf het begin van de missie tot het verlaten van de atmosfeer moeten astronauten compressiepakken dragen, inclusief handschoenen, die hun bewegingsvrijheid ernstig beperken. Onder deze omstandigheden is het gemakkelijker om de drukknop op de 9-uurpositie met de rechterduim te bedienen dan de kroon op de 3-uurpositie.
Daarom ontwikkelde IWC een draaibare lunette die bediend wordt door een zwarte tuimelschakelaar aan de linkerkant van de kast. Het koppelingsmechanisme dat de beweging van deze lunette overbrengt naar het opwinden en verstellen van de wijzers, wordt de Vertical Drive genoemd.
Eerste indruk van het ontwerp
De Pilot's Watch Venturer Vertical Drive heeft op het eerste gezicht zeker een futuristische uitstraling. Dit komt door het ontbreken van een kroon, de prominente tuimelschakelaar en het opvallende monochrome contrast.
VAST, dat met IWC aan dit project heeft samengewerkt, heeft gekozen voor een beeldstrategie met wit als basis. IWC heeft daarom een witte keramische kast gebruikt en deze gecombineerd met een witte FKM-rubberen band. Het zwarte wijzerplaat en de zwarte Ceratanium®-draaibare lunette zorgen daarentegen voor een maximaal contrast.

Ceratanium® is een materiaal dat exclusief door IWC is ontwikkeld en in het verleden al vaker is gebruikt. Door een speciale behandeling van een titaniumlegering wordt het oppervlak omgevormd tot een keramiekachtig materiaal, waardoor het licht, zeer hard en krasbestendig is. Het kan worden beschouwd als een materiaal dat geschikt is voor de ruimtevaart.
Zoals verwacht is dit horloge ongelooflijk comfortabel om te dragen. Het is licht van gewicht, zit prettig om de pols en heeft geen scherpe randen. De kastdiameter van 44.4 mm en de dikte van 16.7 mm geven het een opvallende aanwezigheid, maar het oogt niet overdreven groot.

Tijd en tweede tijdzone
Eerlijk gezegd zijn de weergave en functies van dit horloge voor "aardbewoners" op het eerste gezicht wat lastig te begrijpen. Het eerste wat opvalt, is de 24-uurs schaalverdeling op de buitenste ring van de wijzerplaat. Dit is de schaalverdeling voor de UTC-wijzer, die een witte pijlvormige punt heeft en één volledige rotatie van de wijzerplaat maakt in 24 uur. De gewone uurwijzer daarentegen maakt één volledige rotatie in 12 uur.
Met andere woorden, op het land functioneert dit horloge als een typische Traveler GMT, een reishorloge met een weergave van een tweede tijdzone. Bij normaal gebruik kan de UTC-wijzer als 24-uursweergave worden gebruikt, dus zelfs als de uurwijzer naar 10 uur wijst, kunt u direct zien of het AM of PM is door naar de tijd op de UTC-wijzer te kijken. Wanneer u naar een andere tijdzone reist, kan alleen de uurwijzer onafhankelijk in stappen van één uur worden aangepast aan de lokale tijd. De minuten- en secondenwijzer blijven in deze tijd bewegen, zodat de nauwkeurigheid behouden blijft. De 24-uurswijzer blijft de thuistijd weergeven zoals voorheen.

Aan de andere kant is het voor astronauten in het ruimtestation praktischer om de uurwijzer en de UTC-wijzer te synchroniseren. In dit geval fungeert de UTC-wijzer als een 24-uursweergave of dag/nachtindicator. Omdat het ruimtestation ongeveer elke 90 minuten om de aarde draait en de bemanning tot wel 16 zonsopgangen per dag zal zien, zou een 24-uursweergave effectief zijn om te voorkomen dat ze hun tijdsbesef verliezen.
Duidelijkheid van de wijzerplaat
IWC streefde ernaar de wijzerplaat zo minimalistisch mogelijk te houden en de drager niet te overladen met te veel informatie. Deze aanpak heeft echter nadelen. Ten eerste is er geen aparte schaalverdeling voor de reguliere uurwijzer. De 12-uursweergave heeft geen index en zelfs geen schaalverdeling. De enige aanwijzing zijn de even getallen van 2 tot en met 24, maar deze zijn voor de UTC-wijzer, niet voor de uurwijzer. Voor een betere leesbaarheid had een duidelijk gedefinieerde index van 12, die de dikte en lengte benadrukt, moeten worden aangebracht om deze duidelijk te onderscheiden van de andere markeringen.
Het tweede nadeel is een illusie die ontstaat door de plaatsing van de even getallen (2-24) voor de 24-uursweergave direct naast de 60-minutenmarkeringen op de buitenste ring. Wanneer er markeringen tussen even getallen staan, denken gebruikers onbewust ten onrechte: "Deze lijn moet een oneven tijd voorstellen, zoals 19 of 21", en gaan ze ernaar op zoek. De lijnen op de buitenste ring zijn echter slechts 60 lijnen die minuten voorstellen. Omdat de schalen voor 24 uur en 60 minuten verschillen, zijn er sowieso geen lijnen die oneven tijden precies aangeven.
Deze verwarring verdwijnt echter snel. Zodra je begrijpt wat elke markering betekent, is het horloge zelf vrij gemakkelijk af te lezen. Het duidelijkste kenmerk is de secondenmarkering op de binnenring tussen de wijzerplaat en de buitenring. Deze is gescheiden van de wijzerplaat door een dunne blauwe ring en de overeenkomst met de secondewijzer, die in hetzelfde blauw is uitgevoerd, is duidelijk aangegeven.
Er blijft echter een derde probleem over: de UTC-wijzer is relatief kort. IWC heeft dit waarschijnlijk zo ontworpen om de misvatting te voorkomen dat de UTC-wijzer naar een specifieke schaal wijst, met name de secondenschaal. De UTC-wijzer wijst alleen naar de even getallen op de buitenste ring. Gezien het belang van een 24-uursweergave in de ruimte, is dit echter een klein nadeel.
Verder is dit display gebaseerd op monochroom contrast. Op de matzwarte, weinig reflecterende wijzerplaat vallen de uiteinden van de diamantvormige uur- en minutenwijzers, voorzien van witte lichtgevende verf, en de pijlvormige UTC-wijzer duidelijk op. Hierdoor is de afleesbaarheid zowel overdag als 's nachts uitstekend. Bovendien vult het datumvenster op de 3-uurspositie de informatie aan. De witte datumcijfers worden weergegeven op een zwarte schijf met hetzelfde lettertype als de 24-uursweergave, waardoor ze een sterke aanwezigheid hebben.
Tuimelschakelaarfunctie
Het meest opvallende kenmerk van de Venturer is het innovatieve opwind- en tijdinstelsysteem. Omdat er geen kroon is, wordt deze functie bediend door een tuimelschakelaar met drie standen op de 9-uurpositie. In de neutrale stand is handmatig opwinden mogelijk door de lunette tegen de klok in te draaien. Omdat het horloge echter is uitgerust met een automatisch uurwerk, kaliber 32722, windt het ook automatisch op door de beweging van de arm van de drager. Dit kaliber heeft een gangreserve van circa 120 uur.
Door de onderkant van de schakelaar iets omhoog te duwen, schakelt u over naar de volgende functie. In deze stand kunt u de uurwijzer verstellen door aan de ring te draaien. Hiermee kunt u een tweede tijdzone instellen. Met een beetje oefening zult u snel doorhebben hoe u de schakelaar in de juiste positie zet.
Succes is onmogelijk zonder oefening.
De volgende stap, het instellen van de tijd inclusief de minutenwijzer, is lastiger. Hiervoor moet je de onderkant van de tuimelschakelaar zijwaarts onder een specifieke hoek indrukken. Er gebeurt niets tenzij je precies het juiste contactpunt vindt. Deze handeling vereist meerdere pogingen om het onder de knie te krijgen. Het zou zelfs nog moeilijker zijn om dit met een ruimtepakhandschoen te doen dan met blote handen op aarde.
Dit probleem kan echter specifiek zijn geweest voor het prototype dat ik heb getest. Een ander exemplaar dat ik in handen had toen IWC het horloge officieel onthulde op Watches & Wonders in Genève medio april, was veel gemakkelijker te bedienen. Bij een succesvolle bediening hoor je een klein klikje. De schakelaar vergrendelt en de secondewijzer stopt. In deze stand zorgt het draaien van de bezel ervoor dat de andere drie wijzers synchroon bewegen.
Er is echter één probleem. De reeds beschreven technische bedieningsvolgorde, de volgorde waarin IWC informatie verstrekt in zijn persberichten, is niet de optimale volgorde voor daadwerkelijke gebruikers. Dit komt doordat, als de tijdinstelling niet perfect nauwkeurig is, je eerst de huidige tijd wilt instellen en vervolgens de tweede tijdzone. Met andere woorden, in de praktijk stel je eerst de tijd inclusief de minutenwijzer in en vervolgens de uurwijzer afzonderlijk. Het is een kleine ontwerpfout, maar geen groot obstakel in de praktijk.
Grondige tests van de ruimteomgeving
VAST voert drie soorten tests uit op het spel in het hoofdkantoor in Long Beach.

De vibratietest simuleerde de belastingen die optreden tijdens een raketlancering en bereikte een maximum van 9.56 G. De decompressietest verifieerde het gedrag van het horloge bij een snelle afname van de luchtdruk en bevestigde dat het horlogeglas niet zou losraken. Op suggestie van VAST heeft IWC echter een beschermlaag op het glasoppervlak aangebracht om te voorkomen dat fragmenten zich in de cabine verspreiden in geval van schade.
Bovendien werd bij materiaalcompatibiliteitstests gecontroleerd of het horloge vluchtige organische stoffen uitstoot, aangezien deze mogelijk schadelijke gevolgen kunnen hebben voor de bemanning en de levensondersteunende systemen van het ruimtestation.
Uiteindelijk doorstond het project alle tests en voldeed het aan de milieunormen van Haven 1, wat leidde tot de officiële ruimtevaartcertificering van VAST.
结论
Wie kiest voor de IWC Pilot's Watch Venturer Vertical Drive, krijgt een horloge met een indrukwekkend en aantrekkelijk design. Het heeft een sterk eigen karakter, omdat het speciaal voor astronauten is ontwikkeld. Hoewel het even wennen kan zijn aan de weergave en bediening, is het, zodra dat eenmaal onder de knie is, ook perfect geschikt voor gebruik op aarde.
Dit ruimtehorloge is echter zeker niet goedkoop. IWC heeft er een prijskaartje aan gehangen van 4.079.900 yen.




