Watches & Wonders Geneva vond plaats van 14 tot en met 20 april 2026 in Genève, Zwitserland. Masayuki Hirota, hoofdredacteur van het horlogemagazine "Chronos Japan", werkte ondanks zijn vermoeidheid jaarlijks de "Geneva Diary" bij, maar dit jaar nam Chieko Tsuruoka van de redactie, die voor het eerst ter plaatse verslag deed van het evenement, het stokje over. Zij zal de sfeer van de beurs voor nieuwe producten delen, evenals haar uitdagende maar plezierige (echt waar?) dagen in Genève.
Tekst door Chieko Tsuruoka (Chronos-Japan)
[Artikel gepubliceerd op 24 januari 2026]
Ik heb nog eens goed rondgekeken bij de stands van alle bedrijven.
Ik werd om 4 uur 's ochtends wakker. Dag 3 van Watches & Wonders Genève. Ik was nog steeds moe van gisteren. Ik heb vanochtend niet gewerkt en ben in bed gebleven tot het tijd was om op te staan. Ik heb om 6:30 ontbeten en de trein van 7:5 naar het centrum van Genève genomen.
Terwijl ik onderweg was, ontving ik een uitnodiging voor een groepsgesprek via LINE van Yuto Hosoda, een senior lid van het team van het tijdschrift Chronos Japan. Hij zei: "Dit is voor communicatie en het delen van informatie over Watches & Wonders Geneva 2026!" Omdat ik nog geen profielfoto had ingesteld, heb ik deze foto zonder toestemming geregistreerd.
Na aankomst op de luchthaven van Genève liep ik, net als gisteren, naar de locatie. Natuurlijk verdwaalde ik vandaag niet en kwam ik probleemloos aan. Bij binnenkomst merkte ik een duidelijke toename van het aantal bezoekers in vergelijking met gisteren. Toen ik mijn interviewafspraak maakte, had Brand gezegd dat "16 en 17 april vrijwel volgeboekt zijn", dus hoewel het nog niet de officiële openingsdag is, zou het aantal bezoekers in de loop van het evenement nog kunnen toenemen.
Omdat ik nog wat tijd had voor het interview, heb ik nog eens een kijkje genomen bij de verschillende stands op de beursvloer. Hoewel ze in grootte verschilden, was elke stand van de bedrijven vindingrijk en weerspiegelde hun unieke "stijl". Zowel de buitenkant als de binnenkant waren interessant en nooit saai om naar te kijken. Wat me vooral imponeerde, was Ulysse Nardin. Ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van hun vlaggenschipcollectie "Freak" hadden ze een tentoonstelling ingericht die zich richtte op de geschiedenis van het bedrijf. Als onderdeel daarvan stond er een beeld van het gezicht van Dr. Ludwig Oechslin in de ruimte tegenover de hal, die het meest zichtbaar was voor bezoekers. Bovendien had Ulysse Nardin, om de een of andere reden, twee robots (?) losgelaten in de beursvloer, die vrij in alle richtingen rondrenden.
Ervaar het vakmanschap van de horlogemakerij, zowel in het verleden als in het heden.
Het eerste interview van de dag was een rondleiding door de stand van Jaeger-LeCoultre. Ik had de nieuwe horloges al gezien tijdens het evenement waar je ze kon aanraken en voelen, maar ik had nog geen tijd gehad om de stand rustig te bekijken. Terwijl ik naar de uitleg luisterde, besefte ik hoe bijzonder de stand was, met de visie van de Vallée de Joux in Zwitserland, een historisch belangrijke plek voor de horlogetechnologie en voor Jaeger-LeCoultre zelf. Ik kon er ook het vakmanschap van het merk ervaren, zowel in het verleden als in de toekomst, dat hier is ontwikkeld.
Er was zoveel te zien bij de stand, en ik heb nog maar twee minuten tot mijn volgende afspraak...! Ik moet kalm blijven, er is nog geen reden om te haasten (of misschien toch wel). Ik haastte me naar Credor.
Credor, het Japanse dresswatch-merk van Seiko, exposeerde voor het eerst op Watches & Wonders in Genève in 2026. Een van de doelen van deze tentoonstelling is dan ook om Credor wereldwijd meer bekendheid te geven. De stand is vormgegeven in de stijl van de Credor Salon in Japan en toont nieuwe horloges en diverse collecties zoals de "Eichi II" en de "Gold Feather". Hoewel de oplage nog beperkt is, zijn er wel een aantal modellen te zien in de Credor Salon in Japan. De internationale aanwezigheid van het merk is echter nog niet voldoende, waardoor deze kans om zoveel Credor-producten te bekijken van onschatbare waarde is voor horlogeliefhebbers in het buitenland.
Bovendien gaf de graveur die aan de nieuwe "Gold Feather Tourbillon Engraved Limited Edition" had gewerkt een demonstratie op de stand! We konden het graveerproces langzaam, zorgvuldig en nauwkeurig volgen via vergrote beelden. Hoewel vergroot, is de wijzerplaat in werkelijkheid extreem klein. Het is verbluffend vakmanschap. Let op: de punt van het graveergereedschap is een bedrijfsgeheim, dus het is verboden om foto's van de zijkant te maken.
De volgende stop was Cartier's Touch & Feel. Ik rende weer. Toen ik bij de stand aankwam, waren alle deelnemers er al. Omdat het een Japanstalige sessie was, zag ik een paar bekende gezichten.
Desondanks was ik onder de indruk van het vakmanschap van elk Cartier-model. Doordat ze de buitenkant in eigen huis vervaardigen, kunnen ze complexe vormen en lijnen realiseren en tegelijkertijd een uitzonderlijke afwerking leveren. Het is ook opmerkelijk dat ze, ondanks de aanzienlijke tijd en inspanning die dit met zich meebrengt, elk jaar zoveel horloges produceren.
Toen ik de Cartier-stand verliet na het bewonderen van hun schitterende nieuwe uurwerken, begon ik me weer koortsachtig te voelen. Ik leek te veel van het vakmanschap te hebben opgezogen dat zowel in de horloges als in de stands van beide bedrijven te zien was. In Japan zou dit een welkome bijkomstigheid zijn, maar hier in Zwitserland is de reis van het verslaggeven nog lang niet voorbij.
Ik haalde wat water bij de balie, dronk het helemaal op, verfriste me en ging op weg naar Ulysse Nardin.
Zoals eerder vermeld, is alles aan Ulysse Nardin dit jaar onconventioneel. Deze durf is niet alleen terug te zien in het ontwerp van de stand, maar ook in de nieuwe horloges. De "Superfreak", onthuld als "het meest gecompliceerde horloge met alleen tijdsaanduiding ooit", toont de tijd en combineert tegelijkertijd een carrouselmechanisme en een dubbele vliegende tourbillon.
De technologie die gebruikt is om zo'n enorm en complex mechanisme in een polshorloge te verwerken, is werkelijk baanbrekend. We zullen dit horloge binnenkort opnieuw presenteren op webChronos of webChronosTV, dus houd het in de gaten (ik moet het artikel binnenkort schrijven...).
Ik ben uiteindelijk veel te lang bij Ulysse Nardin gebleven, en werd zelfs getrakteerd op drankjes (sorry, S!), en daarna ging ik door naar de sessie met A. Lange & Söhne. Trouwens, ik had maar zo'n 20 minuten over, en als ik hier niet had geluncht, had ik vandaag geen tijd meer gehad, maar ik kon niet naar de kantine, dus heb ik een mysterieuze salade staand in het perscentrum opgegeten. Omdat ik staand at, zijn er geen foto's. Het spijt me dat ik me zo onbeleefd heb gedragen in een salon.
Net als Jaeger-LeCoultre had A. Lange & Söhne de dag ervoor al een demonstratiesessie gehad, maar ze namen deel om een gedetailleerde presentatie over hun nieuwe horloges te krijgen. Het was een luxueuze sessie waarbij productontwikkelingsdirecteur Antony de Has de uitleg gaf. Hirota en Suzuki Hiroyuki waren ook aanwezig.
Hirota stelde meneer De Has een heleboel vragen, en ik wilde graag meeluisteren om er iets van op te steken, maar ik had een andere afspraak, dus ik verliet de stand. Voor de stand kwam ik de adjunct-hoofdredacteur van het tijdschrift tegen, Yukiya Suzuki, en de fotografen Yu Mitamura en Keita Takahashi. Meneer Mitamura is bijna elk jaar verantwoordelijk voor de fotografie van onze verslaggeving van de Zwitserse productbeurzen, dus hij kent de locatie van de stand praktisch uit zijn hoofd. Toen ik "Chronoswiss! Chronoswiss!" riep, wees hij me de juiste kant op en zei: "Daar is het." Hij is een geweldige fotograaf, knap en heeft een fantastische persoonlijkheid – zou hij zo uit een manga kunnen komen?
Goed, door naar Chronoswiss. Chronoswiss had ook een guillocheermachine en organiseerde een workshop waar je het zelf kon uitproberen onder begeleiding van een vakman. Ik had het al eens meegemaakt bij Jaeger-LeCoultre, dus ik luisterde alleen maar naar de uitleg, maar het bleek dat de vakman die me uitlegde Maik Panziera was, die bij hetzelfde merk verantwoordelijk is voor guilloche en emaille. Ik zeg "het bleek" omdat ik, toen ik de "Delphis" eerder in de rubriek "Nieuwkomers" van de januari 2024-editie van Chronoswiss Japan presenteerde, merkte dat de emaille wijzerplaat een koepelvorm had toen ik het horloge fotografeerde. Ik dacht: "Het moet moeilijk zijn om hier emaille aan te brengen." Dus ik zocht het uit en ontdekte dat Chronoswiss een vakman in dienst had die vroeger voor Fabergé aan emaille had gewerkt en die nu verantwoordelijk was voor de emailleafdeling. Die voormalige Fabergé-vakman was meneer Panziera.
Na mijn bezoek aan Chronoswiss ging ik naar Chopard. Ik schoof aan bij de sessie van horloge- en juwelenjournalist Aki Nogami, die nog gaande was. Chopard viert het 30-jarig jubileum van zijn "LUC"-uurwerk en heeft vele meesterwerken uitgebracht die met dit eigen uurwerk zijn uitgerust.
Nadat ik een tijdje bij Chopard had rondgehangen en twee glazen kiwisap had gedronken (het spijt me zo, H-san...), sprak ik af met Nogami-san, die voor een ander interview was vertrokken, en gingen we naar het Franse horlogemerk TRILOBE. Ik hoorde voor het eerst over dit merk toen ik verslag deed van de Geneva Watch Days in 2023. Ik was diep onder de indruk, niet alleen van de unieke regulator die uren, minuten en seconden weergeeft met behulp van drie roterende schijven, maar ook van de zorgvuldige polijsting van de kleine vensters die de schijven tonen, en de uitzonderlijk hoge kwaliteit van de kleur en textuur van de wijzerplaat. Ondanks dat het een micromerk is, produceren ze horloges van hogere kwaliteit dan veel grote merken, en sindsdien ben ik een grote fan. Toen ik hoorde dat ze zouden exposeren op Watches & Wonders Geneva, was het een van de merken die ik absoluut wilde zien, hoe druk ik het ook had. "Ik weet zeker dat meneer Nogami dit merk geweldig zal vinden! Ik zou er al mijn spaargeld op inzetten (het was blijkbaar nog 10 dagen voor zijn salaris en hij had nog maar zo'n 4000 yen over)," zei ze, terwijl ze meneer Nogami, die niet alleen verstand heeft van sieraden maar ook van horloges, mee naar de stand trok.
Daarna ben ik met meneer Nogami langs verschillende stands gegaan. Bij Grand Seiko was er een demonstratie van meneer Satoshi Hiraga, die de Gele Eremedaille heeft ontvangen!
Na een bezoek aan verschillende stands zei meneer Nogami dat hij een dinerafspraak had, dus gingen we rond 18.00 uur onze eigen weg. Ik nam iets na 18.00 uur de shuttlebus naar huis. Eigenlijk was het de bedoeling dat iedereen van de redactie, behalve Hirota, die avond samen zou dineren, omdat ze vrij waren, maar ik was te moe om te praten, dus ik heb het overgeslagen. Ik had echter wel zin in een drankje, dus ik ben nog even gestopt bij een bar vlakbij het hotel...
Ik kwam iets na 21 uur terug in het hotel, nam een douche en sliep vervolgens als een blok.
