Masamasa Hirota, hoofdredacteur van het horlogemagazine Chronos Japan, heeft een snackbar voor horlogeliefhebbers geopend! De eerste klanten zijn vermoeide (?) mannen van in de veertig, behorend tot de verantwoordelijke generatie, die horloges verzamelen als hobby terwijl ze hun gezin onderhouden. Hoe lukt het hen om van hun horlogehobby te genieten met een beperkt budget? We krijgen een kijkje in hun perspectief.
Tekst van Yudai Sendagi
[Artikel gepubliceerd op 28 januari 2024]
De horlogehobby van vermoeide mannen van in de veertig.
Masamasa Hirota, hoofdredacteur van Chronos Japan en webChronos, organiseerde een bijeenkomst voor horlogeliefhebbers van rond de 40 in een bar in Kabukicho, de stad die nooit slaapt. Het thema was: "Het plezier van het genieten van horloges binnen je eigen beperkte mogelijkheden en hoe je het geld daarvoor kunt beheren."
De drie personen die op deze dag bijeenkwamen waren meneer Ono, directeur van een klein bedrijf, meneer Abe, kantoorbediende in Shinbashi, en meneer Daisaku, systeemingenieur. Ze zijn alle drie niet alleen toegewijd aan hun werk, maar ook getrouwd en hebben kinderen, en zijn in de veertig.
Niet alleen hebben de drie verschillende beroepen, maar de horloges die ze dit jaar hebben gekocht variëren ook van een Blancpain x Swatch Bioceramic Scuba Fifty Fathoms en een Apple Watch Ultra tot een goedkope Casio. Ze delen echter allemaal een passie voor horloges. De vier, inclusief Hirota, genoten van een levendige discussie over horloges terwijl ze van hun drankjes nipten.
Fotografie en redactie: Hosoda Yuto (dit tijdschrift)
Het gesprek begint met de vraag van Hirota: "Hoe combineer je je hobby's met je dagelijks leven?" en gaat vervolgens alle kanten op, inclusief hoeveel geld hij bereid is uit te geven aan horloges, zijn horlogeverzameling via online veilingen en zijn favoriete merken.
De discussie werd bijzonder levendig toen het ging over "hoe je een horloge kunt kopen zonder boos te worden op je vrouw". Ono betoogde: "Vertel het gewoon aan niemand (dat je er een hebt gekocht), zodat ze niet gaan klagen." Ze gaf vervolgens haar eigen excuses: "Zeg gewoon: 'Het zijn allemaal Casio's.' 'Het zijn zeldzame G-Shocks.'"
Abe stemde daarmee in en zei: "Zolang het niet opvalt, is het prima", terwijl Daisaku, die van goedkope Casio-horloges houdt, eraan toevoegde: "Casio is goed (omdat het moeilijk te herkennen is)." Uiteindelijk beseften ze echter dat "goede horloges grote dozen hebben, dus die zijn niet te verbergen."
Daisaku vertelde de groep over een man die oude horloges restaureert en ze verkoopt via online veilingsites. Hij onthulde dat hij het account van de man volgt en zijn activiteiten nauwlettend in de gaten houdt.
Abe zegt dat hij al eerder bij fysieke veilingen is geweest, maar in tegenstelling tot online veilingen, die met één klik kunnen worden afgerond, aarzelde hij om zijn hand op te steken en te bieden, waardoor hij het gewenste item niet kon kopen.
In de tweede helft van het gesprek vertelde Hirota over de redenen waarom ze hun horlogehobby blijven uitoefenen. Ieder van hen deelde zijn of haar redenen voor de liefde voor horloges: "Omdat ik van machines houd" (Abe), "Ik wil ze als modeaccessoires gebruiken" (Daisaku) en "Horloges zijn draagbare kunstwerken" (Ono).
