Laurent Ferrier: Het ultieme horloge dat horlogemakers altijd al wilden maken.

Laurent Ferrier, opgericht in 2009, verhuisde in 15 naar de huidige locatie in Plan-les-Ouates vanwege een uitbreiding van de productie. Het bedrijf breidde daarbij ook zijn werkplaatsen uit. Het blijft een assemblagebedrijf voor onderdelen, maar elke stap, inclusief de recent opgerichte decoratieafdeling, wordt met uiterste zorg uitgevoerd. Het is deze bijzondere werkplaats en het personeel dat er werkt, die de reputatie van het bedrijf ondersteunen.

Een bezoek aan de werkplaats in Plan-les-Ouates onthult de reden achter het succes van Laurent Ferrier.

　Voor zover ik weet, was Laurent Ferrier bij de oprichting een etablisseur die onderdelen assembleerde die door leveranciers werden aangeleverd, en zo presenteerde het zich ook. Dankzij de connecties van Laurent Ferrier was het niet moeilijk om eersteklas leveranciers te vinden, en La Fabrique du Temps (nu La Fabrique du Temps Louis Vuitton), dat betrokken was bij de ontwikkeling van het uurwerk, was ook een bedrijf dat er trots op was een etablisseur te zijn.

　Laurent Ferrier heeft echter een ingrijpende verandering ondergaan, en wel ten goede. Ondanks dat het merk een etablisseur is, is het begonnen met het in eigen huis decoreren van de uurwerken. "Een paar jaar geleden hebben we een aparte afdeling voor decoratie opgezet. Voor kleine oplages kon elke horlogemaker dat doen, maar naarmate onze productievolumes toenamen, hebben we een aparte afdeling opgericht", aldus Laurent Ferrier.

　De afgewerkte onderdelen worden vervolgens door 15 horlogemakers geassembleerd. Basile Monat, hoofd van de horlogeafdeling, zei: "Ik heb voor verschillende bedrijven gewerkt, maar dit paste het beste bij me. Er zijn veel verschillende technieken te leren in het atelier." Een rondleiding door de werkplaats maakte duidelijk waarom Laurent Ferrier in zo'n korte tijd zo beroemd is geworden. Allereerst worden de door de leveranciers geleverde onderdelen gecontroleerd. Twee mensen werken fulltime aan deze controle. "We controleren alle esthetische aspecten, inclusief de gladheid", legde Monat uit.

　Het assemblageproces is ook interessant. Net als bij andere bedrijven worden de onderdelen geassembleerd met behulp van kits die per kaliber zijn onderverdeeld. De kits zijn echter netjes gelabeld met de namen van de onderdelen die bij elk uurwerk horen. Dit komt doordat er meerdere uurwerken tegelijk worden geassembleerd, maar perfect voorbereide kits en gedetailleerde werkinstructies zijn zelfs in de werkplaatsen van grote fabrikanten zelden te vinden.

　Overigens behoren de horlogemakers van Laurent Ferrier tot de meest bekwame van Zwitserland. Ze zitten echter achter hun bureau en controleren nauwgezet blauwdrukken en handleidingen. Alexis Pellet, hoofd van de assemblageafdeling, legt uit: "Als je er eenmaal aan gewend bent, ga je fouten maken. Daarom is het belangrijk om het proces nauwgezet te volgen. We wisselen de uurwerken die we assembleren ook af om te voorkomen dat we er genoeg van krijgen."

Momenteel vindt de decoratie van onderdelen plaats in de afwerkingsafdeling van de werkplaats. De meeste horlogemakers bij Laurent Ferrier zijn echter bekwaam in de afwerking, waardoor sommige onderdelen door de horlogemakers zelf op een tafel worden afgewerkt. De foto toont het proces van het polijsten van de schroefkoppen. Diamantpasta wordt aangebracht op een zinkplaat en de schroeven worden er voorzichtig op geplaatst om een ​​spiegelglad oppervlak te creëren. De gepolijste schroeven worden vervolgens weer gemonteerd en na demontage opnieuw gepolijst. De uiteinden van de schroeven worden op dezelfde manier gepolijst.

Het afwerken van de standaard veren die in jaarkalenders worden gebruikt. Net als in de afwerkingsafdeling wordt diamantpasta op de veren aangebracht en worden ze vervolgens met de hand gepolijst.

　Net als bij hoogwaardige micro-huizen, verzorgt één horlogemaker alles, van het assembleren van de onderdelen tot het inbouwen in de kast. Het is dan ook niet ongebruikelijk dat een uurwerk twee keer wordt geassembleerd. Een horlogemaker gaf ons echter een gedetailleerde uitleg: "We oliën de eerste assemblage op dezelfde manier als de tweede. Vervolgens laten we de olie weglopen, voeren we enkele fijnafstellingen uit en assembleren we het uurwerk een tweede keer." Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste ontstaat er na de eerste assemblage microstof. Het reinigen van de geoliede onderdelen is behoorlijk wat werk, maar het is logisch als je het ziet als het verwijderen van stof. Ten tweede verschilt de nauwkeurigheid van de eerste en tweede assemblage. Omdat het koppel van de hoofdveer en andere factoren enigszins veranderen, kan de werkelijke nauwkeurigheid pas worden vastgesteld na de tweede assemblage.

　De laatste afwerking van deze onderdelen wordt verzorgd door de afdeling onderdelendecoratie, en Laurent Ferrier zelf onthult dat hij al lange tijd een eigen afwerkingsafdeling wilde opzetten.

"We doen hetzelfde als Patek Philippe 40 jaar geleden. Handmatige afwerking heeft waarde omdat het de warmte van de menselijke aanraking naar voren brengt en een lust voor het oog is. Daarom polijsten we zowel de kast als het uurwerk met de hand. Wat afwerking betreft, is Philippe Dufour een genie. We zijn nog niet op zijn niveau, maar we streven wel naar het allerbeste, zodat we onze klanten en horlogemakers kunnen blijven verbazen," zegt Laurent Ferrier nonchalant, maar zijn normen zijn behoorlijk streng.

　Een voorbeeld is de cirkelvormige nerfstructuur die naadloos op de grondplaat is aangebracht. Net als andere bedrijven wordt het patroon aangebracht met een rubberen slijpsteen. Het patroon is echter extreem fijn. Bovendien wordt elk spaandertje dat ontstaat, weggeblazen met een airbrush. Dit voorkomt dat het stof zich ophoopt en krassen veroorzaakt. Het aanbrengen van de cirkelvormige nerfstructuur op één grondplaat duurt blijkbaar maar liefst twee uur. Toen ik Laurent Ferrier vroeg of een groter patroon de werktijd zou verkorten, antwoordde hij meteen: "Want hoe kleiner het patroon, hoe mooier het is."

Het afschuinen van de brug. Na het afronden van de hoeken wordt het oppervlak gepolijst met fijne huishoudfolie, eerst 20 micron en vervolgens 3 micron, en tot slot wordt een diamantpasta aangebracht voor een spiegelgladde afwerking. De afschuining is 5/100 mm breed, wat vrij diep is.

De tourbillon-ankerbrug heeft een zeer fijne nerfstructuur. Ook opvallend is de spiegelende afwerking rond het gat in het uurwerk.

　De afdeling afwerking staat onder leiding van Marylene Baptista. Na een carrière bij gerenommeerde horlogemakers te hebben opgebouwd, trad ze in dienst bij Laurent Ferrier en bracht haar expertise met zich mee. De afwerking zelf is hetzelfde als bij andere bedrijven, maar net als bij cirkelvormig slijpen vergt het veel inspanning. "De tourbillonkooi wordt eerst gevormd door de hoeken te pletten en vervolgens gepolijst. Dat is echt moeilijk als er veel hoeken zijn - in het geval van een tourbillon zijn dat er maar liefst 13!"

　Eerlijk gezegd is er niets bijzonders aan het werk dat bij Laurent Ferrier wordt verricht. Maar elke stap wordt met verbazingwekkende zorgvuldigheid uitgevoerd. Toen ik de werkplaats bezocht, begreep ik waarom dit recent opgerichte microhuis de harten van horlogeliefhebbers heeft veroverd. Ze maken namelijk de horloges die ze zelf willen maken.