IWC Portugieser Chronograaf Draagtest: De kracht van een model dat al meer dan 25 jaar succesvol is.

De Portugieser Chronograph is sinds zijn introductie in 1998 een iconisch model van IWC. Hoewel er kleine wijzigingen zijn doorgevoerd, is het een langlopend model dat ongewijzigd is gebleven. Het model dat voor deze review is gekozen, is de Ref. IW371606, die in 2020 werd uitgebracht en is uitgerust met een in eigen huis ontwikkeld uurwerk. Hoe presteert dit klassieke model?

Mijn eerste indrukken van de IWC Portugieser Chronograaf

Amerikaans rationalisme en ondernemingsgeest vormen de basis van IWC.

　IWC is een van mijn favoriete horlogemerken. Ze maken met zorg uurwerken die er ook echt als horloges uitzien. Helaas heb ik tot nu toe nooit de kans gehad om er een te bezitten, en deze Portugieser Chronograph is de eerste IWC die mijn huis binnenkomt.

　Toen ik in 1996 begon met het maken van horlogemagazines, waren er nog niet zoveel merken als nu, de mechanismen waren minder complex en het enthousiasme was minder groot. Daardoor kon ik meer tijd aan horloges besteden. Het magazine waar ik verantwoordelijk voor was, besteedde naast nieuwe producten ook aandacht aan antieke en tweedehands horloges – een bewijs van de goede oude tijd. Ik had het geluk dat ik zowel nieuwe IWC-horloges als antieke International Watch Co.-horloges tegelijkertijd kon bewonderen. Door hun geschiedenis chronologisch te volgen, kon ik op een systematische manier over horloges leren. Ik heb er echt een fantastische tijd van gehad.

　Het begon me allemaal aan dat soort dingen te doen denken. Trouwens, in de antiekwereld werd IWC in cursief geschreven als International Watch Co, niet IWC, en ik gebruikte het woord 'cursief' in gesprekken als een echte kenner, en ik noemde het vaak. "Is dat cursief?" of "Het moet wel cursief zijn"... Nee, nee, dat is zo gênant.

　Destijds werden de namen van de meeste Zwitserse horlogemakers in het Frans geschreven. Wij Japanners spraken ze echter steevast uit in katakana. Sommigen aarzelden zelfs om ze uit te spreken. Daarom was IWC's "Engelse" notatie ongebruikelijk. Ik vond dit vreemd, maar na kennis te hebben genomen van de geschiedenis van het merk, begreep ik het.

　Het relevante gedeelte van de sectie "Geschiedenis" op de website van IWC wordt hieronder geciteerd.

　"De in Boston geboren horlogemaker Florentine Ariosto Jones richtte in 1868 de International Watch Company (IWC) op. Jones combineerde de vaardigheden van de beste Zwitserse horlogemakers met geavanceerde productietechnieken en de waterkracht van de nabijgelegen Rijn om uurwerken van de hoogste kwaliteit voor zakhorloges te produceren."

　Jones (1841-1916), afkomstig uit Boston, Massachusetts, wilde hoogwaardige zakhorloges produceren voor de Amerikaanse markt. Hoewel zijn hoofdkantoor in Schaffhausen, Zwitserland, gevestigd was, was het gezien de markt logisch om Engelse namen te gebruiken.

　Schaffhausen lag overigens dicht bij de Duitse grens en ver van de Franstalige gebieden Genève en Basel, de centra van de Zwitserse horloge-industrie. Het beschikte echter over moderne fabrieksterreinen en een waterkrachtcentrale die gebruikmaakte van het water van de Rijn, waardoor het een geschikte plek was om horloges van de "nieuwe generatie" te produceren.

　De essentie van IWC, zoals de eenvoud en kracht van het merk, die is ontstaan ​​in de door Duitsland beïnvloede stad Schaffhausen, en het gestroomlijnde ontwerp, evenals het Amerikaanse rationalistische denken en de in Zwitserland gevestigde technische expertise, lijkt mede te danken aan de keuze voor deze locatie.

　In 1994 werd de Mark XII (Mark 12) uitgebracht en het merk genoot een immense populariteit – een populariteit die tot op de dag van vandaag voortduurt. Het bedrijf waar ik werkte was sterk vertegenwoordigd in militaire artikelen, dus ik gaf de voorkeur aan militaire horloges, het toonbeeld van rationalisme. "Als je aan IWC denkt, denk je aan pilotenhorloges." De Portugieser maakte in 96 een volledige comeback, maar eerlijk gezegd begreep ik destijds de ware essentie en aantrekkingskracht ervan niet volledig. Ik wou dat ik mezelf toen had kunnen vertellen dat ik niet zo'n beperkte blik had mogen hebben, ook al was ik redacteur.

Besteld door twee Portugezen. Vandaar de naam "Portugieser".

　Begrijp me niet verkeerd, ik denk dat ik de aantrekkingskracht van de Portugieser wel snap. Allereerst is het verhaal achter de creatie ervan fascinerend en inspirerend.

　"1939: De Portugees werd geboren. Het begon allemaal toen twee Portugese kooplieden een groot polshorloge bestelden, voorzien van een uiterst nauwkeurig zakhorloge-uurwerk (aldus de website)."

　Om hun verzoek wat gedetailleerder toe te lichten: ze wilden een horloge met dezelfde nauwkeurigheid als een scheepschronometer, een horloge dat op zeilschepen werd gebruikt. De jaren dertig waren het begin van het polshorloge en het was moeilijk om nauwkeurigheid over lange perioden te bereiken en te behouden. Bovendien was een groot uurwerk essentieel om de hoge mate van nauwkeurigheid te bereiken waarnaar ze op zoek waren. Met andere woorden, om de Portugese opdracht te krijgen, was het essentieel om een ​​zakhorloge-uurwerk te gebruiken. Dit betekende dat het horloge onvermijdelijk groot was, met een uurwerk van 36.6 mm diameter in een kast van 42 mm.

　De reden waarom PORTUGUESE (wat Portugees betekent) de modelnaam werd, is waarschijnlijk omdat IWC-horlogemakers tijdens en na de productie wel eens dingen zeiden als: "Ze hebben geen Portugees horloge gemaakt" of "Kijk, kijk, dit is een horloge gemaakt door die Portugees." Grote horloges noemden ze misschien wel Portugieser. Of ze zeiden misschien: "Die maat is Portugees." Maar goed, dit is slechts mijn fantasie.

　Zoals hierboven vermeld, werd de Portugieser-collectie 28 jaar geleden, in 96, nieuw leven ingeblazen. De handopwindbare "Portugieser Chronograph Rattrapante" werd uitgebracht, gevolgd in 98 door de automatische "Portugieser Chronograph" (ref. 3714).

　In 2018 vierde IWC zijn 150-jarig jubileum met de release van de "Portugieser Chronograph '150 Years'", een gelimiteerde oplage van 2000 stuks, uitgerust met het eigen automatische chronograafuurwerk, kaliber 69355. Nu, in 20, is er een nieuwe "Portugieser Chronograph" (ref. 3716) uitgebracht, eveneens voorzien van kaliber 69355, waarmee deze traditie tot op de dag van vandaag wordt voortgezet.

　Ik hield het tegen mijn oor om te horen hoe het zou klinken, maar het was zo zacht dat ik het eerst niet kon horen. Pas toen ik aandachtig luisterde op een stille plek, kon ik het kleine, maar oprechte en precieze tikgeluid horen. Ik hoop dat u de precisie van dit uurwerk zelf zult horen. Het is een wonderbaarlijk delicate en betoverende klank.

　De drukknoppen voelen zacht aan, maar behouden toch een prettig bedieningsgevoel, en de wijzers bewegen soepel. Bij het resetten vanuit stilstand springt de secondewijzer van de chronograaf ook scherp terug naar nul, dus je zult niet alleen van het geluid van het uurwerk willen genieten, maar ook van het gevoel ervan.

　Voor meer informatie over dit uurwerk kunt u de Chronos-nieuwsbrief raadplegen.Details gepubliceerd op webChronosKijk daar even.

Hoe meer je dit klassieke item gebruikt, hoe aantrekkelijker het wordt.

　De Portugieser is een groot horloge. Dat blijkt wel uit de afmetingen van 41 mm in diameter en 13 mm in dikte. Deze afmetingen weerspiegelen de historische achtergrond van de Portugieser, die is vervaardigd met behulp van een uurwerk uit een zakhorloge.

　Bovendien is de lunette dun ontworpen, waardoor de wijzerplaat groter lijkt. De lunette steekt iets uit de kast, als een soort afdakje, waardoor de drukknoppen en de kroon compacter lijken. Dit draagt ​​ook bij aan de focus op de wijzerplaat.

　De kast is bijna cilindrisch en zoals je vanaf de zijkant kunt zien, is er geen poging gedaan om de achterkant af te ronden of te versieren om het grote horloge kleiner te laten lijken of het draagcomfort te verbeteren. Sterker nog, de achterkant van de kast bolt zelfs uit door de transparante achterkant. Ook dit lijkt een negatief effect te hebben op het draagcomfort.

　Toen ik het horloge voor het eerst zag, vroeg ik me af: "Zal het horloge niet verschuiven om de pols?" Bovendien heeft het een heel fragiel leren bandje. Ik vroeg me ook af of ik het formaat wel zou kunnen dragen. Maar toen ik het eenmaal om mijn pols had, bleken die angsten ongegrond. En toen begreep ik de ware aard van dit al zo lang succesvolle product. "Hoe kan het, ondanks het formaat, toch zo goed zitten?"

　Als de maat je ervan weerhoudt om de Portugieser te kopen, dan mis je echt iets. Je moet hem absoluut eens passen.

　Wat me tijdens het gebruik het meest opviel, was de uitstekende leesbaarheid. Dit komt door de smalle ruimte tussen de wijzerplaat en het glas. Hierdoor is de tijd zelfs onder een flinke hoek betrouwbaar af te lezen. Ik merkte dit tijdens het autorijden en het was een aangename verrassing om de tijd te kunnen aflezen terwijl ik het stuur vasthield. Natuurlijk is het formaat een voordeel, en de antireflecterende coating aan beide zijden van het saffierglas helpt ook, maar er zijn talloze vergelijkbare horloges. De uitstekende leesbaarheid is te danken aan het feit dat het een Portugieser chronograaf is.

　Alles op de wijzerplaat, inclusief de stip en de minutenwijzer, de buitenste schaalverdeling en de secondewijzer van de chronograaf, en de driedimensionaliteit van de aangebrachte indexen, is perfect in balans, niets minder, waardoor het een werkelijk uniek ontwerp is. Uiteraard zijn ook het vakmanschap van elk onderdeel en de schoonheid van de vorm uitmuntend. De hoge mate van leesbaarheid is het resultaat van de perfecte balans tussen deze onderdelen, en dat is de ware kracht van de standaardmodellen van IWC.

　De Portugieser Chronograph bestaat al lange tijd en heeft sinds de lancering in 1996 slechts kleine wijzigingen ondergaan. Het feit dat IWC het ontwerp niet heeft veranderd, bewijst hun vertrouwen in de kracht van het design van dit model.

　Ik merkte deze eigenschappen pas op na ruim twee weken gebruik. Een horloge dat er op het eerste gezicht aantrekkelijk uitziet, is fijn. Maar als een horloge charmes heeft die je pas ontdekt tijdens het dragen, zoals dit model, dan is het nog moeilijker om het weg te leggen. Dit is een model dat je lang zult dragen.

De indruk van een ander

　Deze keer vroeg ik een man van begin veertig, die ik via mijn werk ken, naar zijn indrukken van een Portugieser-chronograaf die hij vorig jaar kocht.

　Nu hij de veertig gepasseerd was, manager was en zag dat zijn collega's en leidinggevenden horloges van bekende merken droegen, begon hij te beseffen dat het tijd werd voor een goed horloge. Een andere reden was de geboorte van zijn oudste zoon een paar jaar geleden, wat een verlangen aanwakkerde om "het bedrijf over te nemen".

　Tijdens het rondkijken op de horlogeafdeling van een warenhuis, waar hij verschillende horloges bekeek, stuitte hij op een IWC Portuguese Chronograph. Hij vond het stijlvolle uiterlijk van het horloge mooi en nadat hij er online meer over had opgezocht, besloot hij het te kopen.

　Hij beschrijft de Portugieser Chronograph als "groot en zeer gemakkelijk af te lezen. En ondanks zijn formaat is hij licht." Het model met roestvrijstalen kast weegt inderdaad minder dan 100 gram, zelfs met een alligatorband met een roestvrijstalen vouwsluiting. Pas toen hij dit zei, realiseerde ik me dat deze onverwachte lichtheid ook bijdraagt ​​aan het draagcomfort van het horloge. Misschien is het streven naar een laag gewicht wel een belangrijke factor in de aanhoudende populariteit ervan.

　Sinds ik de Portugieser Chronograaf gebruik, is mijn houding veranderd. Ik heb het gevoel dat ik daardoor een iets capabeler lid van de maatschappij ben geworden.

　"Als je het als een horloge beschouwt, is het gewoon een voorwerp, maar als je aan een IWC of een Portuguese Chronograph denkt, is het een teken van hoe hard je hebt gewerkt en het vat je tijd als werkende volwassene samen. Het motiveert me voor de toekomst en ik heb het gevoel dat het een positief effect op me heeft, waardoor ik gemotiveerd blijf."

　Het zal nog wel even duren voordat hij het stokje aan zijn kinderen kan overdragen, en tot die tijd, zegt hij, "wil ik dat ze mijn metgezellen in het leven zijn."

　De Portugieser Chronograph heeft absoluut een uitstraling die hem tot een passende metgezel maakt. Toen ik deze recensie accepteerde, was ik een beetje bezorgd of ik wel een frisse indruk zou kunnen krijgen van een model waarvan het ontwerp al meer dan 25 jaar onveranderd is gebleven, maar de prestaties van het horloge hebben die zorgen weggenomen. Het is echt een iconisch IWC-model, zoals je zou verwachten. Nu ik deze recensie heb gelezen, ben ik ook erg geïnteresseerd om te ontdekken dat er de afgelopen jaren nieuwe wijzerplaatkleuren zoals groen, zandkleur en lichtblauw zijn toegevoegd aan de klassieke witte, zwarte en blauwe wijzerplaten, wat het horloge een nieuwe aantrekkingskracht geeft.